Suskunluğun En Acımasız Olduğu Zamanlardayım...

Konusu 'Ask Ve Sevgi' forumundadır ve zuzuu tarafından 3 Aralık 2008 başlatılmıştır.

  1. zuzuu

    zuzuu New Member

    [​IMG]



    Yürekten dökülen kırıklar parçalamasın....



    Suskunluğun en acımasız olduğu zamanlardayım bu


    günlerde... Sadece susuyorum ve uzaktan izliyorum bir


    sevdanın hazin intiharını... Dirhem dirhem kan damlıyor


    açık yaralarımdan ve her damlada bir umut eksiliyor


    damarlarımdan...



    [​IMG]



    Susmak yakıştı sanırım bana artık kimse yadırgamıyor


    beni ve suçlamıyor seni sevdigim icin ... Beni unutanı


    unutamadığım için ayıplamıyor kimse... Yüzümde


    mutluluk denen maske dilimde yalandan sevda şarkıları


    ve hiç gelmeyecek güzel günleri beklermiş gibi


    yapıyorum...



    [​IMG]



    Ağlamıyorum artık halka açık mekânlarda... Hiçbir çaba


    sarf etmiyorum sadece susuyorum... Herkes bir anlam


    katıyor susuşuma her kafadan bir ses çıkıyor... Kimileri


    “delirmiş bu” diyor kimileri “aklı başına gelmiş” kimileri


    “unuttu artık” diyor kimileri “ölsede unutamaz” ben ise


    sadece susuyorum...



    [​IMG]



    Ne varsa yaşamak istediğim içimde yaşıyorum... Kimi


    zaman geceyi bekliyorum maskemi çıkarmak için kimi


    zaman bir deniz kıyısına atıyorum kendimi yada adını


    yolunu bilmediğim caddelere... Hüzünlerimle baş başa


    kalıyorum kendim olabilmek için acılarımla yüzleşiyorum...


    İçime akıttığım gözyaşlarını denize boşaltıyorum kimseler


    görmeden...




    [​IMG]



    Yitirdiğim umutlarımın arkasında türküler yakıyorum


    kimsenin bilmediği... Giden sevgiliye şiirler okuyorum


    kafiyesiz beklide anlamsız yada benden başka kimsenin


    anlayamayacağı... Özlemlerimi özgür bırakıyorum


    salıveriyorum gökyüzüne belki özlediğime giderler


    kendilerini gösterirler ve tarif ederler özlenene nasıl


    özlendiğini ama nafile özlemlerimde dilsiz benim gibi


    onlarda suskun artık...




    [​IMG]



    Eski ve kimsenin bilmediği yerlere sakladığım resimlere


    bakıyorum herkesin yaktığımı sandığı hatıralarla baş başa


    kalıyorum hatıralar da suskun ve bendeki resmin artık


    bana bakmıyor... Hasretlere kafa tutuyorum cesaretim


    yok aslında ve güçsüzüm karşısında ama dedim ya


    kendim olmak için mecburum buna...



    [​IMG]



    Kendime bakıyorum uzaktan isyanlarım bile suspus olmuş


    kendi halinde... Hesap bile soramıyorum artık sevgiden...


    Birkaç soru var aslında dilimde neden severken onsuz


    oldum? Neden o onu sevmeyene gitti? Ölümüne sevilmek


    varken neden sevgi dilenmek istedi anlayışsız ellerden?



    [​IMG]



    Pardon ama aşk iki kişilik değimliydi iki kişinin derdi neden


    bir bana yüklendi? Peki şimdi nerde neden unuttu her


    şeyi? Hanilerle devam eden ve uzayıp giden ama bir türlü


    sorulamayan sorulsa da cevaplanmayacak sorularım...


    Gece güne dönmek üzereyken takıyorum yine maskemi


    ve suskunluğumu geçiriyorum bedenime...



    [​IMG]



    İnsan içine karışıyorum herkes gibi görünmeye


    çalışıyorum... Hüzünleri özlemleri gözyaşlarımı


    aldanışlarımı ve düş kırıklarımı saklıyorum kimsenin


    bilmediği yerlere... Unutmasam da unutmuş gibi


    yapıyorum... Ve yine suspus oluyorum...



    [​IMG]



    Bilsin istemiyorum kimse içimde “keşkeler” ile başlayan


    isyanlar olduğunu anlasınlar istemiyorum görsünler


    istemiyorum acılarımı... Satır aralarına gizliyorum


    yaşamak isteyip te yaşayamadıklarımı konuşmak isteyip


    te anlatamadıklarımı... Sıradan cümleler kullanmaya


    dikkat ediyorum anlasın istemiyorum kimse gerçekte ne


    anlatmak istediğimi ne fırtınalar koptuğunu içimde ne


    hesaplaşmalar yaşadığımı kendimce bilsinler


    istemiyorum...



    [​IMG]



    Söylenmemiş ve yaşanmamış o kadar çok şey var ki


    içimde sana dair hepsini suskunluğuma hapsediyorum


    satır aralarına gizliyorum sana söylemek istediklerimi...


    Bir bilsen bir anlayabilsen neler haykırıyor


    suskunluğum...


    Anlamayacak olsan da ben yine susuyorum ve


    noktalıyorum cümlelerimi...



    [​IMG]



    Maskem yüzümde gece güne dönmek üzereyken bende


    kalabalık yalnızlığıma feryatlar içindeki suskunluğuma ve


    sahte bana geri dönüyorum...


    Suskunluğun en acımasız olduğu zamanlardayım sadece


    susuyorum…



    [​IMG]


    alıntı

Sayfayı Paylaş